مساله اين است...؟

و مني كه دو روزه نخوابيدم به جز دو ساعت...

و كسي كه ميخوابه ولي حاضر نيست حتي حال من رو بدونه...:)

نه زنگ نه پيام...:) با اينكه متوجه هستش جواب بوتيم رو نميدم...ولي اينقدر مشغول كسي ديگست ميگه جواب نداد هم نداد عادي...ولي حتي حاضر نيست حال من رو بدونه، يا حتي تلاشي كنه كه من جوابش بدم...:)

و روزي خواهد رسيد، كه...ادم به خودش ميگه كاش همون لحظه هايي هم كه بود باهاش بودم و قدرش رو ميدونستم.

ولي دلي كه نخواد كاري نميكنه، شايد شارژش خرج بشه؛) ديگه نميتونه جاهايي ديگه تماس داشته باشه. حتي حاضر شد ٧ شب بره كه اون ناراحت نشه ولي من ناراحت شدم و حرف نزدم باهاش مهم نبود، واقعا ادمها چقدر...؟ براي يكساعت خيلي سختش بود حرف اونارو زمين بزنه، ولي من رو زمين بزنه براش راحت بود فقط براي يكساعت، ادم دلش بخواد انجام ميده نه؟ تونست براي من بهونه بياره چرا دير اومد، ولي نتونست يه بهونه بتراشه يكساعت ديرتر بره مثلا. چه دنياييه خدا؟ روزااي كه وقت بيرون رفتنش باشه بحث و دعواست و تهش ميكه چرا برات مهمه؟؟؟ خنده دار نيست؟:)) و همه چي از اول توضيح ميده، ولي روزايي كه خونست...همه چيزايه روز اول يادش ميره...:) من گفتم مقصر هر دو تا هستيم، ولي حداقل حالا كه هستيم با هم باشيم سخت و سفت حرمت اون روزا...ولي حرمت بقيه مهمتره، بقيه رو راضي نگه ميداره. بيخيال...الان بيشتر دارم ميفهمم...

سوپرايز دبي......